Repetitio: pagbabalik kay Sokrates

Mula sa balangkas ni Raven Sy.

I.Pagkapalasak ng kasamaan (Banality of Evil)

-Masama ang pagtanggap na lamang sa mga bagay ng basta basta

-Halimbawa: Mga I-agree sa websites na maliit ang sulat kung saan ayaw na ito ipabasa sa mga gumagamit ng website;Ang mga pagturing ng mga kompanya sa mga nagbibgay ng serbisyo.

II.Kaayusan ng mundo (Paano ako magsisikap na maging etikal?)

-Mahirap ito dahil minsan nagkakaroon ng mga kontradiksyon

-Halimbawa: Tumututol ka sa isang bagay, ngunit tinatangkilik mo ito sa hindi tuwirang paraan

III.Pag-aalam vs Pag-iisip

-Eichmann-Gumawa ng krimen dahil hindi siya nag-isip

-Akala niya na okay lang ang ginagawa niya, kasi naging normal na ito

-Edukasyon bilang kaalaman

   a.Para sa iba, ang edukasyon ay isang proseso lamang upang matupad o maabot ang kanyang layunin   (habol ang diploma lamang upang magamit sa paghahanap ng trabaho)

   b.Makikita ito sa mga mag-aaral na mahilig lamang isa-ulo ang mga leksyon para makapasa sa mga pagsusulit, pagkatapos kakalimutan na ang mga ito. (Nauso dito ang “Kailangan pa bang imemorize iyan?”)

   c.Walang nangyayaring pag-iisip dito, ang pagmememorya ay mababaw, hindi ito nagpapagana ng isip, pero ang dapat na totoong pinagdadaanan ng mga nasa pamantasan ay ang pagsasanay sa pag-iisip, dahil ito ang totoong  edukasyon

IV. Ang sinasabi ni Arendt sa Nihilismo

-Ang kailangan ng tao ay isang predikasyon at malasakit sa pag-iisip

-Ang pag-iisip ay isang gawain na naka-ugnay sa pagpapakatao;Hindi ito isang simple na gawain

   a.Nakikita kay Eichmann ang pambihirang kababawan dahil hindi naman siya mangmang, maaari nga na marami silang alam pero hindi siya nag-isip at kasamaan ang kalalabasan kapag hindi nag-iisip

V.Paglalagom kay Arendt

Unang Seksyon

1.Ang pag-iisip ay dapat maging gawain ng lahat, hindi lamang ng iilan. Ito’y makakapagpatuloy ng mga ideyal ng Kaliwanagan. Makikita dito na may awtoridad ang sarili at hindi ang mga institusyon

-Kahit gaano kahirap ang buhay, kailangan mag-isip

-Ang pag-iisip ay isang gawain upang maging makatao

-Alang-alang sa pagpapakatao, kailangan ng lahat tuparin ang pag-iisip

-Kung nagpapadala lamang tayo sa daloy ng buhay, parang hayop na lamang tayo

2.Hindi patungo sa mga absoluto ang pag-iisip.

Walang nakukuhang batas sa pag-iisip dahil lagi itong nagbabago

Pag-iisip – kilos at paggawa kahit walang absoluto

Pagkikilos kahit walang nakataga sa bato

3.Pag-iisip bilang paglisan at pagbalik

-Ito ang layunin ng pilosopiya, lilisan ka sa daigdig at titigil ang daloy ng buhay para mag-isip, at pagkabalik mo sa katotohanan, mas alam mo na kung ano ang dapat gagawin

Ikalawang Seksyon -“Paano gagawin ang pag-iisip?”

-Kaya ba nating mag-aksyon ayon sa mga teorya, na makakagawa ng kinikilalang mabuti?

-Dito, ipapakita ni Arendt ang paggamit ng pag-iisip at kung paano maging mahusay sa pagpapakatao

-Babalik ulit kay Sokrates – walang iniwan, naaalala lamang sa kanyang pamimilosopiya at pamumuhay

-Aporia - Makikita sa teksto ni Platon kung saan lahat ay walang lagusan, laging bukas ang mga argumento ni Sokrates; naging maliwanag na lamang ang lahat kapag ang proseso ang titignan

-Sa pag-iisip, kinakausap ko ang aking sarili na parang dalawa ako (dualismo)

-Lumalalim ang pagtatalakay kapag kinakausap natin ang sarili natin.